قصه هاي شيوانا مجله موفقيت شماره177 - فرامرز كوثري

شيوانا با شاگردانش در بازار راه مي‌رفت. آن‌جا عده‏اي جوان را ديدند كه همراه پسر كدخدا سربه‌سر مرد ميوه‌فروشي مي‌گذارند و در جلوي مردم به او دشنام مي‌دهند. اما مرد ميوه‌فروش چنان رفتار كرد كه انگار اصلا اتفاقي نيفتاده است و چيزي نمي‌بيند و نمي‌شنود. اما ناگهان مرد ميوه‌فروش سرش را بلند كرد و بدون اينكه هيچ احساس و پيامي در چهره‌اش ظاهر شود خشك و سرد به پسر كدخدا و جوان‌ها خيره شد و بعد دوباره سرش را پايين انداخت و سرگرم كار خويش شد. با اين كار پسر كدخدا وحشت‌زده بقيه رفقايش را جمع كرد و سراسيمه از مقابل مغازه ميوه‌فروش گريخت. شاگردان شيوانا از خونسردي و آرامش ميوه‌فروش حيرت كردند و از شيوانا دليل صبر و شكيبايي فوق‌العاده او و همين‌طور فرار ناگهاني پسر كدخدا و دوستانش را پرسيدند. شيوانا با لبخند گفت: "بياييد از خودش بپرسيم!" سپس همراه شاگردان نزد او رفتند و شيوانا گفت: "همراهان من مي‌خواهند بدانند دليل اين همه آرامش و سكوت و بي‌تفاوتي تو در چيست!؟"
مرد ميوه‌فروش كه شيوانا را خوب مي‌شناخت پاسخ داد: "مي‌بينيد كه پسر كدخدا با اينهاست و من روي حرف و فكر و عمل آنها هيچ نقشي ندارم و علاقه‌اي هم ندارم كه نقشي داشته باشم. پس در اين مورد كاري از دست من برنمي‌آيد. اما در عوض اختيار فكر و گوش و چشم خودم را كه دارم! پس به جاي اعتنا به اين موجودات گستاخ، چشمم را براي ديدن قيافه آنها كور و گوشم را از شنيدن صداي آنها كر مي‌كنم. وقتي چيزي مقابل خود نمي‌بينم و صداي مزاحمي نمي‌شنوم ديگر چرا خودم را به زحمت اندازم و حرمت و ارزش اجتماعي خودم را پايين بياورم."
شاگردان شيوانا پرسيدند: "پس چرا وقتي به آنها نگاه كردي آنها ساكت شدند و گريختند؟"
مرد ميوه‌فروش گفت: "مردم همه شاهد بودند كه من به سمتي كه آنها بودند خيره شدم و چيز باارزشي نديدم كه روي من اثر گذارد. واقعا هم نديدم! چون ديدن آنها را براي چشمانم ممنوع كرده بودم. اينكه چرا گريختند را از شيوانا بپرسيد!"
و شيوانا با تبسم گفت: "هر انساني از ديدن چشم‌هايي كه او را نمي‌بينند احساس حقارت و ترس مي‌كند و دچار سردرگمي مي‌شود. آنها در نگاه مرد ميوه‌فروش خود را حتي به اندازه يك ذره خاك هم نديدند و با تمام وجود احساس كردند كه در دنياي ميوه‌فروش، بود و نبودشان يكسان است و آنها در عالم او جايي ندارند. براي همين پا پس كشيدند و گريختند. چرا كه متوجه شدند اگر ميوه‌فروش همين شكل نگاه كردنش را ادامه دهد، به بقيه مردم كه تماشاچي اين صحنه بودند ياد مي‌دهد كه چطور آنها را مانند او خوار و حقير و ناديدني ببينند و اين براي پسر كدخدا و جمع همراهش بدترين اتفاقي است كه مي‌تواند بيفتد. فراموش نكنيد كه اين آدم‌ها چند دقيقه پيش با دشنام و گستاخي مي‌خواستند آبروي ميوه‌فروش را نزد مردم دهكده ببرند و ميوه‌فروش با نديدن آنها و نشنيدن صدايشان، همان بلا يعني بي‌اعتبار و بي‌ارزش شدن را بر سر خودشان آورد. آنها از بي‌اعتباري فرداي خودشان گريختند."